"Ważenie życia" to tytuł obrazu, gdzieś TAM ważą się nasze dusze, a tutaj znajduje się przy obrazie do tekstu mego wiersza o tym samym tytule, pomieszczonym w tomie wierszy "NIE OPÓŹNIAĆ SPOJRZENIA" (2000 roku)...Często znajdujemy się w jakiejś nieoczekiwanej sytuacji losowej (?) jakby w innej matni, np. bywamy- ot! tak sobie, "pasowani na górala" jak ja w galerii "Pod Pegazem" – zaproszony tam (2000 roku) w środowisku poetów i artystów polskich na Zaolziu w Cieszynie... Ważenie życia, to miara naszej duszy do naszych rzeczy... gdy znajdujemy się często w tak zwanej "czarnej dziurze": w otchłani, w mroku kosmicznym, w grobie przyciśnięci rzeczami doczesnymi, w obciążeniu czyjąś obecnością bez względu czy kochamy, czy być może jesteśmy poniżani inną piękną nienawiścią... Ale jesteśmy "tacy jacy jesteśmy" wciąż a dla nich "nagle obecni"- obecni, czyli inni... w innych stanach psychicznych(?), w ich powyginanych instrumentach duchowych do mierzenia i ważenia naszych uczynków, instrumentach wykonanych ze szczerego złota milczenia, którymi potrafią ważyć nasze postępowanie...